Opieka dietetyczna i psychologiczna po operacji bariatrycznej

Operacja bariatryczna nie powinna być rozumiana jako proste remedium na nadmierną masę ciała – stanowi bowiem duże wyzwanie dla otyłego pacjenta, dietetyka i psychologa. Jak wygląda postępowanie dietetyczne po zabiegu? Czy warto korzystać ze wsparcia psychologicznego? Poniżej opisano jak powinna wyglądać opieka dietetyczna i psychologiczna po operacji bariatrycznej.

Opieka dietetyczna nad pacjentem po operacji:

Po zabiegu pacjenta czeka długi proces fazowych zmian w dietoterapii. Pierwsze dni po zabiegu to okres rekonwalescencji, gdzie w bardzo małych ilościach przyjmuje się płyny obojętne, po 3 dniu wprowadzane są niewielkie ilości płynów odżywczych.

W kolejnych tygodniach stopniowo wprowadza się odpowiednio zbilansowane, papkowate posiłki o małej objętości, głównie pilnując dobrej jakości białka oraz zachowania zasad diety lekkostrawnej.

Po kilku tygodniach, obserwując funkcjonowanie przewodu pokarmowego oraz wyniki badań laboratoryjnych, podejmuje się próbę wprowadzania bardzo małych posiłków stałych, również odpowiednio zbilansowanych i nieciężkostrawnych.

Posiłki spożywane przez osoby po zabiegach często mają objętość mieszczącą się w ¼- ½ objętości filiżanki. Przy tak małych porcjach należy dodatkowo racjonalnie prowadzić suplementację niezbędnymi składnikami, których nie jesteśmy w stanie zbilansować w diecie: witamin rozpuszczalnych w tłuszczach A, D, E, K (zwłaszcza w przypadku zabiegów wyłączających lub skojarzonych, gdzie wchłanianie lipidów jest upośledzone), witamin z grupy B: B1, B6, B12, składników mineralnych: Ca, Fe z dodatkiem witaminy C, ułatwiającej jego wchłanianie.

Stała opieka dietetyka po zabiegu bariatrycznym zwiększa szanse na korzystne efekty leczenia otyłości, również może zapobiec niebezpiecznym powikłaniom, które niestety często towarzyszą pacjentom.

Są nimi przede wszystkim: dumping syndrome, charakteryzujący się wymiotami, zawrotami głowy, kołataniem serca, zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi; oraz zespół ponownego odżywienia, który może wystąpić przy nagłej zmianie w odżywianiu z bardzo restrykcyjnej diety, przypominającej głodówkę do znacznego przejedzenia się.

Zazwyczaj zespół ponownego odżywienia dotyczy osób niedożywionych, chorujących na choroby wyniszczające, np. nowotwory, anoreksję, natomiast nierzadkie są przypadki tego powikłania właśnie w grupie pacjentów bariatrycznych nieodpowiednio podchodzących do dietoterapii. Zespół ponownego odżywienia jest kompilacją niekorzystnych zmian w metabolizmie, która może w ciągu kilku dni doprowadzić nawet do śmierci.

Konsekwencje psychologiczne po operacjach bariatrycznych:

Otyłość jest chorobą, która znacznie wpływa na samoocenę oraz funkcjonowanie społeczne, zawodowe pacjentów. Przy jej leczeniu przewidywane są pozytywne zmiany w powyższych obszarach. Jednak niejednokrotnie okazuje się, że zmiany zachodzące po operacjach bariatrycznych w aspekcie obrazu siebie, obrazu własnego ciała, a także postrzegania pacjenta przez otoczenie stają się dodatkowym stresorem, z którym trudno sobie poradzić samodzielnie. Uświadamiając sobie jak szybka i duża zmiana zachodzi w wyglądzie i stylu życia osoby chorej, można zauważyć, że jest to jednak niewiele czasu na przystosowanie się psychiczne do tych zmian.

Publikacje naukowe i praktyka kliniczna wskazują, iż wielu pacjentów doświadcza pogorszenia stanu psychicznego – związanego głównie z cechami zaburzeń osobowości, stanami dysforycznymi, objawami zaburzeń odżywiania czy zaburzeń obrazu ciała.

Ponadto, wielu z pacjentów boryka się z poczuciem presji wynikającej z nowej roli – osoby, która odniosła sukces w redukcji masy ciała, często są postrzegani przez otoczenie jako eksperci od odchudzania. Bywa, iż z obawy przed tą presją i narzucaniem nowej roli, osoby po operacjach bariatrycznych izolują się społecznie, co nie wpływa pozytywnie na ich ogólne samopoczucie.

Podsumowując, leczenie bariatryczne jest długoterminowym procesem, podczas którego ważne jest zaangażowanie wielodyscyplinarnego zespołu – łącznie z dietetykiem klinicznym, psychologiem, czasem również psychiatrą. Współpraca na każdym etapie procesu zwiększa szanse na osiągnięcie sukcesu terapeutycznego oraz zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia ciężkich powikłań somatycznych oraz psychicznych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *